Uppsala Solemne - A Fúria do Vento (2011)

Είμαστε όλα όσα έχουμε. Χάσει.

1. La Aparición
2. São Paulo Sem Pressa
3. As Nuvens De Chumbo
4. Perdoa Tu A Fúria Do Vento




9/10

28.732

Caro amico τελικά, αγάπη είναι αυτό που μένει όταν όλες οι δοσοληψίες, σωματικές, ψυχικές, πνευματικές, λεκτικές, έχουν τελειώσει...






Album : Lantern
Band :Clogs
Track :5/4

Dinah Washington And Max Richter - This bitter earth - On the nature of daylight

Τραγούδια που λιμνάζουν στ'αυτιά μου. Φοβήθηκα να σου πω, μα η φαντασία μου έφτιαξε ομιχλώδη δάση και μικρές σταγόνες φωτιάς. Σκηνές αμοντάριστες, με ψηφιακή ποιότητα ήχου και εικόνας, αναζητώντας δέκτες με ικανότητες αποκρυπτογράφησης, άνω τoυ φυσιολογικού. Mέρες παράξενες , σκληρές, κι εμείς στην πόλη μας νομάδες. Λαμβάνεις; Ναι. Λαμβάνεις.

Seven Saturdays - The snowflakes that hit us became our stars (2010)

Θαυμάσια μουσική, υπέροχες εικόνες για άλλη μια φορά, μεσημέρι, σηκώνεις το κεφάλι να σε χτυπήσει η πρώτη σταγόνα της μέρας , ο καιρός ψυχραίνει , η βροχή δυναμώνει, ο ουρανός χωρίζεται σε παράλληλες μωβ λωρίδες, οι φωνές του κόσμου χάνονται , θέλεις να ανοίξεις τα χέρια , να στριφογυρίσεις στη μέση της Πανεπιστημίου, να μην κοιτάζεις τίποτα, μόνο να μυρίζεις . Την οσμή από αυτό το κάτι χωρίς όνομα, αυτό το μοναδικό, που διαθέτουν μόνο τα μοιρασμένα.

Tracklist

1. Early Morning Fog Bank
2. Au Revoir
3. Terrified of Breaking Down
4. Piano Interlude I
5. The Snowflakes That Hit Us Became Our Stars
6. Piano Interlude II
7. True Romance

7. 5/10

Max Richter - Infra (2010)

Τέσσερις συνεχόμενες ώρες κράτησε η πρώτη μου ακρόαση, ενώ στο ενδιάμεσο και έχοντας για θέα την άκρως γοητευτική θάλασσα κάτω από το σπίτι αναρωτιόμουν τι να κάνω τα χέρια μου. Είναι μάταιο να προσπαθεί κάποιος γράφοντας μερικές αράδες να μπει ανάμεσα στον καλλιτέχνη και στο ακροατήριό του και ακόμα πιο μάταιο, να προσπαθεί να δώσει άλλο όνομα σε αυτό που κάποιοι άνθρωποι αντιλαμβάνονται ως μαγεία και κάποιοι άλλοι -οι πιο ευσιγκίνητοι- ως χειρουργείο ανοιχτής καρδιάς .

Το «Infra» είναι η μουσική που έγραψε ο Max Richter για την ομώνυμη παράσταση του Βασιλικού Μπαλέτου στο Λονδίνο σε χορογραφία του Γουέιν Μακ Γκρέγκορ. Όπως όλες οι δουλείες του Γερμανού συνθέτη, έτσι κι αυτή , μόνο ως υψηλή τέχνη μπορεί να χαρακτηριστεί, τέχνη που προσπερνά αδιάφορα τις όποιες κριτικές και μεταμορφώνει με χάρη τον ήχο σε αργό φύσημα ομίχλης.

Διάβασα κάπου την περιγραφή μίας σκηνής προς το τέλος του φίλμ του Godfrey Reggio Koyaanisqatsi, όπου η κάμερα εστιάζει στα κομμάτια ενός πυραύλου που μόλις έχει ανατιναχτεί και που με αργή κίνηση πλησιάζουν προς το έδαφος. Αυτή η εικόνα μου ήρθε στο μυαλό κοιτώντας έξω από το παράθυρο και ακούγοντας , όταν ξαφνικά, στην έναρξη του infra 4 , το τοπίο γέμισε με φλεγόμενα συντρίμμια και ο αέρας με έγχορδα που τραύλιζαν από συγκίνηση. Ενστικτωδώς έφερα τον δείκτη μου στο στόμα και ίσα που ακούστηκε ένα παρατεταμένο σσσσσσσσσσσσ...

Tracklist:

01 – Infra 1

02 – Journey 1

03 – Infra 2

04 – Infra 3

05 – Journey 2

06 – Infra 4

07 – Journey 3

08 –Journey 4

09 – Journey 5

10 – Infra 5

11 – Infra 6

12 – Infra 7

13 – Infra

9/10

Εδώ και εδώ λίγα λόγια για παλαιότερες δουλειές του.

* "Βιολάκι γαμημένο ...

... που μου δίνεις σήμερα μια χούφτα από γυαλί τριμμένο να το καταπιώ", ασταμάτητες αναγνώσεις και το 5/4 να παίζει 2 μερόνυχτα όταν το πρωτοάκουσα θυμάμαι, "κόψε , κόψε, μήπως και ξέρω τι κόβεις πια;" να μονολογώ , η μουσική σε θέτει σε μια κατάσταση θεική, αποπροσανατολισμένη , με βεβαίωσαν πολλά χρόνια πριν, τους έχω πιστέψει.

5/4 - Clogs

*Xρήση διαρκούς αδείας από Μίχo και ατάκα ζωής.

Les Fragments de la Nuit - Musique du Crépuscule (2008)

"A vision of night wrapped in mystery: a night haunted by spectral chants, under the spell of epic, poignant strings and sustained by hypnotic piano pulsations. Its nocturnal universe oozes with hybrid ink, enveloping hidden emotions tainted with melancholy and voluptuousness. Violin riffs, dark cello projections and the complaints of a lone piano, highlighted by enigmatic echoing voices. The moonlight slowly reveals a name in the ethereal infinity: Les Fragments de la Nuit".

Δάση στοιχειωμένα, παγωμένες λίμνες, πανσέληνες περιπλανήσεις, αυτό, το, αριστούργημα.




Tracklist

01 Eveil des fées
02 Assault
03 La ronde des fées
04 Entre ciel et fer
05 Devenons demain I
06 Devenons demain II
07 Solitude
08 Solarisation
09 La chambre des fées
10 Soleils noirs pour lune blanche
11 La mélodie de la tête
12 Le château enchanté
13 Le scarabée bleu
14 Soleils noirs pour lune blanche - Tango
15 Les eaux dormantes
16 Alpha du centaure





8.5/10

White lunar

Kυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 2009, περιέχει τις δουλειές των Cave & Ellis για τις ταινίες The Proposition , The Assassination Of Jesse James, Woyzeck, Metamorphosis , Τhe road,  καθώς και κάποιες  ακυκλοφόρητες μέχρι τώρα συνθέσεις. Στα αγαπημένα της χρονιάς που πέρασε και αφού όπως πολύ σωστά είπε ο South,  " Oι ιδιαίτερες συνεργασίες Ellis και Cave, μοιάζουν σαν κατ'ιδίαν συνομιλίες σε πηγαδάκι σε έναν πολύβουο διάδρομο" ,  ομολογώ πως δεν έχω καθόλου τύψεις για καμία από τις φορές που προσπάθησα να κρυφακούσω.

Ολόκληρο, το κατεβάζετε EΔΩ.

Nick Cave & Warren Ellis - The Road

Όσο καιρό περίμενα την ταινία, άλλο τόσο περίμενα και τις μουσικές που συντροφεύουν τους δύο ήρωες του  Cormac McCarthy  στην πορεία τους προς τη  θάλασσα όπως αυτή περιγράφεται στο ερεβώδες αριστούργημα  του "The road" .

Μαζί τους στο  δρόμο οι σκοτεινές συνθέσεις του Cave που ξεπηδούν με χαρακτηριστική άνεση από το βαρεμένο και σοφό  μυαλό του και το βιολί του Ellis  που μαγικά και με σχεδόν εκνευριστικά άρτια τεχνική χρησιμοποιεί κατ'εξακολούθηση,ως σκεύος ηδονής.

Αφού άκουσα και το τελευταίο κομμάτι του cd αναρωτήθηκα τι θα κάνω τώρα; Έτσι θυμήθηκα το Ladies and Gentlemen we’re floating in space και χωρίς δεύτερη σκέψη ξαναπάτησα το play.

The real thing

The road